fbpx

Χρυσάνθη Σ.

Ήσουν αλήθεια ποτέ δικός μου;

Ξέρεις τι πεθύμησα πολύ; Από εκείνους τους καφέδες που πίναμε μαζί στην ομίχλη. Τότε ήταν η ώρα που μου άρεσε περισσότερο, γιατί παρατηρούσα επάνω σου κάθε λεπτομέρεια που εσύ απέφευγες...
Χρυσάνθη Σ.

Δεν θέλω πια τον δυνατό, μα καταστροφικό σου έρωτα! Θέλω απλά την ησυχία μου!

Υποσχέσεις που δεν εκπληρώθηκαν ποτέ. Λόγια που σκόρπισαν στο πέρασμα του χρόνου. Πληγές που σχηματίστηκαν και δεν ξεπεράστηκαν ποτέ. Νεύρα. Αγωνία. Αμφιβολία. Δάκρυα... Έτσι περνούσαν τα βράδια μου όταν εσύ...
Χρυσάνθη Σ.

Αν αγαπάς, μείνε. Πάλεψε το μαζί…

Κάπνισε πολύ εκείνο το βράδυ... Είχε μεγάλη στενοχώρια, όχι για κάτι που δεν αντιμετωπιζόταν, για εκείνη είχε, για εκείνη πονούσε, εκείνη ήταν το αγκάθι που του τρυπούσε τα σωθικά. Δεν...
Χρυσάνθη Σ.

Ακόμα θυμάμαι…

Ξαφνικά με ψάχνεις. Ξαφνικά με αγαπάς. Ξαφνικά ζητάς χρόνο από τον χρόνο μου. Ξαφνικά όλα όσα έψαχνες τα έχω εγώ. Τότε; Δεν τα είχα; Τότε έβλεπες το μέλλον σου, όχι...