fbpx
Κική Γιοβανοπούλου

Τι ήρθες να κάνεις πάλι στη σκέψη μου; Γιατί ήρθες ν’ ανακατέψεις πάλι το μυαλό μου;

Ένα από αυτά τα βράδια κι αυτό, που μόνη, καθισμένη στο σκοτάδι αναπολώ παλιές στιγμές, χαϊδεύω παλιές πληγές, νοσταλγώ αναμνήσεις και χαμένα όνειρα... Πόσο αλλιώς είναι όλα! Πόσο παράξενα διαφορετικά!...
Κική Γιοβανοπούλου

Μόνο εμένα φοβάμαι πια…

Στημένες παρτίδες με κρυμμένους άσσους. Σκοτεινά μονοπάτια με καλοστημένες παγίδες. Αδιέξοδοι λαβύρινθοι με παραπλανητικούς μίτους. Μαχαίρια μέσα σε αγκαλιές. Σπασμένα γυαλιά μέσα σε φιλιά. Μίσος μέσα σε χαμόγελα. Κακία μέσα...