fbpx
Έφη Χαλκέα

Εσύ και εγώ μαζί σε μια αγάπη αληθινή

Περπάτησα μέχρι τον Σταθμό. Έκανα την ίδια διαδρομή, όπως τότε θυμάσαι; Βγήκα και σε είδα εκεί στην ίδια θέση. Κοίταξα τον ουρανό, ο ήλιος καυτός σαν καλοκαίρι. Κόσμος πολύς, φωνές και εγώ πάγωσα τον ήχο. Σταμάτησαν όλα γύρω μου. Εσύ κι εγώ μαζί στο τότε, θυμάσαι; Ναι, όλα τα θυμάμαι, τίποτα δεν έχει σβηστεί, μου ψιθύρισες  στο αυτί. Τα συναισθήματα άρχισαν να παίζουν σαν εκείνο το βιολί που σου είχα  γράψει στο μήνυμα. Με κράτησες από την μέση και χορεύαμε μαζί στο κέντρο της πλατείας. Μαέστρος η  καρδιά που χτυπούσε δυνατά και έδινε τον  ρυθμό. Σαν τότε θυμάσαι;

Πέρασαν χρόνια από τότε, δεν είχα ξαναπάει εκεί. Το είχα ανάγκη μου το ζήτησες και εσύ . Τίποτα δεν είχε αλλάξει, μόνο εσύ και εγώ μαζί.! Σαν έναν έρωτα ανεκπλήρωτο, σαν μια αγάπη όχι κοσμική. Και αναρωτήθηκα… Εσύ και εγώ, λες να ζήσαμε σε μία άλλη ζωή μαζί; Μήπως τότε ήταν η αγάπη μας ανεκπλήρωτη και τώρα συναντηθήκαμε για να είμαστε μαζί; Κανείς μας ακόμα δεν μπορεί να το δει, κανείς μας δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί. Μόνο ο Θεός που μας ένωσε μαζί. Εσύ και εγώ μαζί σε μια αγάπη αληθινή ψυχή μου!

Έφη Χαλκέα

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: