fbpx
Άννα Ζανιδάκη

Δεν επιτρέπω σε κανέναν να κομματιάσει την ψυχή μου!

Μισή ζωή χωρίς εσένα… Αυτό φοβήθηκα για μια στιγμή πως ήσουν για μένα, αλλά τα ‘βαλα κάτω τα μέτρησα και είδα πως δεν μου άξιζε να νιώθω έτσι. Αυτό κατάλαβα από των τόσων χρόνων σχέση μας, αλλά όλα στα κρυφά, υπό το φως του ηλίου, το μόνο φανερό,  οι υποστάσεις μας, αλλά ξέχωρες και επώδυνες. Αυτό πίστευα και δεν μπορούσα να πάω τη ζωή μου μπροστά, αλλά δεν μου άξιζες, γιατί απλά έπαιζες με την ψυχή μου και εγώ το μόνο που ήθελα, ήταν ένα αραξοβόλι της. Μισή ζωή χωρίς εσένα, δεν θα το επιτρέψω ποτέ στον εαυτό μου, γιατί έπαψα να πλάθω ιστορίες αγάπης, που το μόνο δικό σου στέγασμα, ένας έρωτας επιφανειακός, συνονθύλευμα απαξιώσεων και υποταγών, από άλλη ψυχή όμως.

Έβαλα τον εαυτό μου απέναντι στον καθρέφτη μου και τον κοίταξα κατάματα, μάτωσε. Τρομοκρατήθηκα από την ακατάπαυστη ροή δακρύων, με άλικο χρώμα, σαν το χρώμα που ρέει μέσα μας και τροφοδοτεί και την καρδιά μας. Κοίταξα μέσα μου, αφού ο καθρέφτης είχε γίνει θρύψαλα και άρχισε να μου την κομματιάζει, να την κάνει συντρίμμια, μα πάνω απ’ όλα να μπήγει μέσα στη δική μου καρδιά τα κομμάτια του. Πάγωσα και δεν έλεγε να συνέλθει η ματιά μου, καθώς έβλεπα της ζωής μου τα κομμάτια να καίγονται μέσα από τη λάβα των συναισθημάτων μου μεν, αλλά να μη θέλω να αφήσω το παραμικρό αποκαΐδι για να αναστηθώ από μέσα του. Αυτή τη φορά ήθελα τα πάντα να τελειώσουν και όλα να παγώσουν όχι το μυαλό μου, αλλά εκείνο το χρόνο, το τηλεφώνημα και να αδρανοποιήσουν τα χέρια μου στο ακουστικό και στη φωνή σου, στα λόγια σου, μα τότε εγώ ναι, δήμιός σου.

Η πρώτη φορά που ευχαριστήθηκα να σκοτώσω κάθε δική σου ελπίδα σε κάθε δική μου χρόνων κυνηγητού σου απέλπιδα τάχα, αλλά με σύστημα καλύψεων και οπωσδήποτε προδοσιών, οικογενειακής σου κλίνης, ποιος ξέρει άραγε! Μισή η ζωή μου με σένα, ποτέ και για τίποτα στον κόσμο. Δεν επιτρέπω το κομμάτιασμα της δικής μου από κανένα, με λόγο και αιτία, άνευ το ίδιο επίσης! Πρώτη φορά με κοίταξα στον καθρέφτη, μετά από χρόνια και με είδα ξεκάθαρη μεν, αλλά κυρίως έτοιμη να κατασπαράξω κάθε άγριο θηρίο που θα ανακηρυχθεί μόνο του βασιλιά του δικού μου ψυχικού παλατιού!

Άννα Ζανιδάκη

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: