fbpx
Γιώργος Κ.

Φίλε, πρόσεχε την αγάπη μου…

Ναι φίλε, σε εσένα μιλάω. Μην κοιτάς δεξιά ή αριστερά, δεν σε δείχνω με το δάχτυλο, απλά νεύμα σου κάνω. Σε εσένα μιλάω που αυτή την στιγμή κρατάς στην αγκαλιά σου ένα λαμπερό κομμάτι της καρδιάς μου. Σε σένα που φιλάς, αγκαλιάζεις κάνεις ευτυχισμένο ένα μέρος της ζωής μου. Δεν θα σου μιλήσω με θυμό, με νεύρα, ούτε θα στεναχωρηθώ ή πικραθώ μαζί σου. Το μόνο ίσως συναίσθημα που με διακατέχει είναι η ζήλεια, γιατί ζηλεύω τα μακρινά ταξίδια που κάνετε κι εγώ τα έκανα με το νου μου και τα όνειρα που πλάθετε μαζί κι εγώ τα έκανα μόνο με την καρδιά μου. Ξέρω πως ξεφεύγω από τα κλισέ ενός παραδοσιακού Έλληνα άντρα, ίσως είμαι και βλάκας για εσένα, μα άκουσε με λίγο. Δώσε μου λίγα λεπτά από τον χρόνο σου και μετά θα χαθώ και θα είσαι ελεύθερος να κουρνιάσεις ξανά στην αγκαλιά της…

Πρόσεχέ την, φίλε την αγάπη μου. Παρ’ την αγκαλιά τα βραδιά που κοιμάστε μαζί. Της αρέσουν οι αγκαλιές και στο λέει κάποιος που τώρα αγκαλιάζει μόνο το άδειο, κρύο μαξιλάρι της. Θα έρθουν μέρες που θα είναι κακόκεφη, μην την παρεξηγείς, ρώτησέ την με ενδιαφέρον πώς ήταν η ημέρα της και χάιδεψέ της τα μαλλιά. Έτσι ηρεμεί. Όταν θα σου μιλήσει απότομα, δώσε της χώρο και χρόνο να ηρεμήσει και μην της ανταπαντάς, είναι πάνω στα νεύρα της. Έχει περάσει πολλά στην ζωή της και της λείπει η ηρεμία και η ζέστη, τρυφερή αγκαλιά. Πίστεψέ με, τα υλικά αγαθά δεν την νοιάζουν. Γι’ αυτήν πολυτιμότερο είναι ένα απλό και ταπεινό τριαντάφυλλο, παρά το λαμπερότερο διαμάντι. Χάρισέ της μια μπλούζα σου να την φορά όταν είσαι μακριά της, είναι πιο απαλή από το ακριβότερο μετάξι. Να την κοιτάς στα μάτια, όταν σκοτεινιάζει να της πιάνεις το χέρι και να της λες “εγώ είμαι εδώ”. Έτσι θα σηκώνεις με τις πλάτες σου το βάρος της δικής της μέρας. Το έχει ανάγκη! Να την πηγαίνεις εκδρομές, να βλέπουν τα μάτια της τοπία, να αλλάζει παραστάσεις, να ηρεμεί. Μακριά από την πολύβουη Αθήνα, ένας περίπατος σε μια λίμνη είναι γι’ αυτήν βάλσαμο στις πληγές της. Δες το στα μάτια της, δεν σου λέω ψέματα.

Πραγματικά φίλε σε ζηλεύω! Είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στην γη! Μέσα της κρύβει ένα πληγωμένο παιδί, μα και μια δυναμική κι αποφασιστική γυναίκα. Είναι θείο δώρο τα χαρίσματά της αυτά. Όταν θα σε αγαπήσει πραγματικά, θα καταλάβεις πως οι λέξεις έρωτας, αγάπη, στοργή, φροντίδα, έχουν άλλο νόημα πλέον. Εύχομαι να το ζήσεις, να ζήσεις αυτά που δεν είδα εγώ…

Δεν σε απασχολώ άλλο… τρέξε κοντά της, απόψε σε έχει ανάγκη, να σε δει μετά από μια κουραστική μέρα, έχει ανάγκη την αγάπη σου απόψε το βράδυ γυρίζοντας από την δουλειά της. Φίλε, δεν σε ξέρω, μα να μου την προσέχεις…

Γιώργος Κ.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: