fbpx
Joanna Sou

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά πρώτα ζει, όπως ζούμε και εμείς μαζί της

Περπάτησα σε μετέωρους ουρανούς, κρύφτηκα στα σκοτάδια μου, συνήθισα, μα και αγάπησα τη μοναξιά μου. Όταν έχεις κάνει φίλο σου το φόβο, πώς μπορείς να ανοιχτείς στην ασφάλεια και στη σιγουριά; Όταν θυμάσαι από την εφηβεία σου μόνο αποτυχίες, απογοητεύσεις και προδοσίες, πώς μπορείς να ατενίζεις με αισιοδοξία το μέλλον που σου προδιαγράφεται; Όταν είσαι νέος, κρατάς την ελπίδα μα κι αυτή κάποια στιγμή πεθαίνει. Σε αποχαιρετά εκεί που δεν το περιμένεις. Στο χέρι σου είναι να της κόψεις τα φτερά, να την κρατήσεις αγκαλιά και να μείνει μαζί σου μέχρι τα βαθιά γεράματα. Το ξέρω ότι είναι περίεργα αυτά που σου περιγράφω. Μα γιατί, περίεργη δεν είναι κι η ζωή μας; Ποιος είναι τέλειος για να είναι κι αυτή;

Στο δικό μας δρόμο όμως, στη δική μας ευχέρεια είναι να τη πλάσουμε και να τη μετατρέψουμε όπως μας ορίζει η καρδιά μας. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά πρώτα ζει, όπως ζούμε και εμείς μαζί της. Γιατί λοιπόν να μην ζούμε με ελπίδα και χαρά; Γιατί να μην ζούμε με ελπίδα και αισιοδοξία; Γιατί να μην ζούμε με αγάπη, σοφία, πίστη, παρέα με τη φίλη μας την ελπίδα; Ξεχνάμε όλα τα σημαντικά και μας κατακλύζει η απελπισία και ο φόβος. Μας αγκαλιάζει και κουρνιάζουμε από συνήθεια στην αγκαλιά του. Έχουμε μάθει στη συνήθεια και έχουμε ξεχάσει τη νέα, διαφορετική ημέρα που θα μπορούσε να μας περιμένει στο φως της.

Όσα άσχημα κι αν σου ήρθαν μέχρι τώρα στη ζωή σου, ξέχνα τα, μην τα διαιωνίζεις και μην μεμψιμοιρείς. Όσο συνεχίζεις να σκέφτεσαι αρνητικά, όλο στα σκοτάδια θα μένεις. Η μόνη φίλη σου παρηγοριά, θα είναι η μοναξιά. Κι όσο κι αν χρειάζεται κι αυτή στις δύσκολες και νευρικές σου νύχτες, κάποια στιγμή θες και ένα αποκούμπι, θες ένα χαμόγελο κι ένα λόγο να ακούσεις στις μέρες που κυλάνε παρέα με το φόβο σου. Γιατί ο φόβος θέλει και παρέα για να ξεκουμπιστεί, θέλει και συμμάχους για να αποδυναμωθεί. Δεν είσαι πάντα δυνατός για να τα βάλεις με το θεριό. Χρειάζεσαι και ένα σύμμαχο, ένα καλό φίλο, ένα καλό λόγο, λόγια δύναμης και στήριξης κι ένα χέρι να σε φέρει στο φως.

Joanna Sou

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: