fbpx
Χρυσάνθη Σ.

Στην δική μας ιστορία δεν θα μπει ποτέ τελεία…

Ξύπνησα με την αίσθηση του φιλιού σου στα χείλη. Το άρωμά σου μοσχοβολούσε ακόμη στα σεντόνια. Μου χαμογέλασες, φόρεσες τα ρούχα σου και έφυγες.

Όλη νύχτα με είχες αγκαλιά. Όλη νύχτα μου έλεγες ότι εγώ είμαι η γυναίκα της ζωής σου. Μου είπες ότι ντράπηκες που δεν με διεκδίκησες τότε που έπρεπε και πως καμία δεν θα πάρει την θέση μου.

Όλη νύχτα άγγιζες το σώμα μου όπως τότε, την πρώτη μας φορά, τότε που ήμασταν έφηβοι και είχαμε ένταση ο ένας για τον άλλον. Όλη νύχτα μου χάιδευες τα μαλλιά και μύριζες τα αρώματα του σώματός μου. Όλη νύχτα μου έδινες μια υπόσχεση, πως ότι και να γίνει, εμείς οι δυο κι ας είπαμε το τέλος, δεν έχουμε τελειώσει. Ο έρωτας που ξεκίνησε τότε δεν έχει σβήσει…

Τι σημασία έχει μπροστά στους άλλους που είμαστε ξένοι; Όταν τα βλέμματά μας διασταυρωθούν, όταν τα σώματά μας ενωθούν, όταν η καρδιά χτυπάει δυνατά, όταν η αγάπη που στο αίμα μας κυλά έρθει κοντά τους, όλα τα άλλα αναιρούνται.

Στην δική μας ιστορία δεν θα μπει ποτέ τελεία…

Χρυσάνθη Σ.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: