fbpx
Joanna Sou

Όταν μικρύνει το εγώ σου, ίσως κάπου να συναντηθούν οι δρόμοι μας

Καθώς οι ράγες του τρένου με απομακρύνουν από κοντά σου, ξέρω πως ήδη θα είναι πιο κρύα η σκιά μου. Θυμάμαι τα φιλιά σου και ρίγος έρχεται στο κορμί μου. Καρδιά μου αυτά τα μάτια σου, τα παιχνιδιάρικα, με ένα θλιμμένο ύφος πώς να τα βγάλω από το μυαλό μου; Κρύβομαι πίσω από το χαμόγελό μου, εμφανίζομαι με τα δάκρυά μου, πνίγομαι στα πέλαγα του άδικου, όμως είσαι εσύ εδώ και χάνομαι μες στα ουράνια της αγκαλιάς σου. Ξυπνήματα των φιλιών σου ήρθαν και με βρήκαν από το λήθαργο…

Αγόρι μου, μην παρεξηγείς τη συννεφιασμένη μου ψυχή, χρόνια περίμενε η ταλαίπωρη να έρθεις, μα εσύ έχεις ένα εγωισμό πιο μεγάλο κι από το μπόι σου και μια ανασφάλεια που αναζητά συνεχώς την επιβεβαίωσή μου. Πώς να πορευτούμε στις ίδιες διαδρομές όταν οι πλάνες μας είναι σε αντίθετη διασταύρωση; Όταν μικρύνει το εγώ σου και υψώσεις ενσυναίσθηση, όταν δυναμώσω τη ψυχή μου και ξεδιαλύνω τις καχυποψίες μου, ίσως κάπου να συναντηθούν οι δρόμοι μας και να ταιριάξουν οι καρδιές μας.

Joanna Sou

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: